Translate this page

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

Η ψυχοθεραπεία του λευκού - ακύρου – αποχής.


Σε όλες τις εκλογές και συνεπώς και στις προσεχείς , πολλά ΜΜΕ αλλά και πλήθος τάχα «πνευματικών» ανθρώπων, προβάλλουν την «λύση της αγανάκτησης» η οποία μεταφράζεται σε λευκό ή άκυρο ή αποχή ή ψήφο στον…Κατέλη (τον Κάτμαν των παρατράγουδων της Ανίτας Πάνια) ) Το έδαφος για να πιάσει τόπο μια τέτοια προπαγάνδα, στήνεται εντέχνως πολλές δεκαετίες τώρα. Τα θύματα-πολίτες, θεωρούν την αποχή, λευκό, άκυρο ή και ψήφο στον Κάτμαν, ως κόλαφο κατά του συστήματος ως λοιδορία κατά των θεσμών ως ταρακούνημα του ανάλγητου Κράτους για να διορθωθεί, ως αποδοκιμασία κατά των πολιτικών που ρέπουν σε σκάνδαλα και τέλος ως υγιή αντίδραση ενός ενεργού πολίτη που έχει αγανακτήσει με όλα όσα στραβά και ανάποδα βλέπει καθημερινώς γύρω του.
Στην πραγματικότητα, αυτή η αντίδραση, δεν είναι καν τουφεκιά στον αέρα, δεν είναι καν άσφαιρη -πλην δύσοσμη- εντερική έκρηξη, είναι μια αυτοκτονία του πολίτη και μια εθελουσία παράδοση σε τρίτους ενός δικαιώματος που θεωρείται πλέον δεδομένο παρ΄ ότι για την απόκτηση του οποίου, χρειάστηκαν χιλιάδες νεκροί παγκοσμίως και διαχρονικώς.
Το πιο φαινομενικά περίεργο, είναι ότι χρήση άκυρου –λευκού-αποχής, κατά κοινή εμπειρία, συνήθως κάνουν οι πιο ευαίσθητοι πολίτες και όχι μόνο, αλλά και οι πλέον καλλιεργημένοι! Ο νόμος , άτεγκτα, προβλέπει λευκό = άκυρο = αποχή. Κάποιοι αγνοούν την νομική ισοπέδωση της παραπάνω διπλής ισότητας και νομίζουν ότι «στέλνουν μήνυμα». Μπορεί και να στέλνουν –όντως-κάποιο μήνυμα, πλην όμως οι «αποδέκτες του μηνύματος» -να είναι βέβαιοι- τρίβουν από ευχαρίστηση τα χέρια τους και με ανυπόκριτη ευχαρίστηση ανακράζουν: «Ευτυχώς που υπάρχουν και η ηλίθιοι του λευκού-άκυρου-αποχής και διατηρούμε για άλλη μια θητεία τις θέσεις μας!»
Να δούμε το σκηνικό των προσεχών εκλογών : Μετέχουν 33 ψηφοδέλτια με 726 υποψηφίους βουλευτές και για 22 θέσεις! Ο …λευκός πολίτης , θεωρεί ότι «μαυρίζει» δια του…λευκού (οποία σημασιολογική αναντιστοιχία!) Το ίδιο και ο «άκυρος πολίτης» ή ο «απέχων πολίτης». Όλοι ξεχνούν, ότι δεν είναι πλέον πολίτες. Εκχωρούν το δικαίωμα της επιλογής σε άλλους, κατ΄ ουσίαν «ξεπουλάνε» τα πολιτικά τους δικαιώματα , άνευ ανταλλάγματος! Ή μήπως υπάρχει «αντάλλαγμα;» Κατά την γνώμη του γράφοντος, υπάρχει «αντάλλαγμα». Το αντάλλαγμα είναι η αίσθηση υπεροχής δια της αποστασιοποίησης, η αίσθηση, ότι «εγώ δεν μετέχω του σάπιου πολιτικού συστήματος, αφού το μαύρισα στο σύνολό του!» Εκλογίκευση των…εκλογών ως μηχανισμός αμύνης του εγώ, όπως διδάσκει η Ψυχολογία. Στα καφενεία, μπορεί να ξιφουλκεί κατά πάντων και πασών , λοιδορώντας Αλεφαντίω τρόπω «τα πάντα όλα» , μπορεί να κάνει ισοπεδωτικές διαπιστώσεις κατά πάντων του τύπου «όλοι τα ίδια σκ… είστε» και γενικώς δια του λευκού να προσποιείται την πάλλευκη περιστερά που δικαιούται να κάνει κριτική κατά πάντων και πασών , να παριστάνει τον κήνσορα της κοινωνίας, να κατακεραυνώνει τους πάντες , να πυροβολεί αδαπάνως και ακόστως κατά πάντων, να υβρίζει τους πάντες, να επικρίνει τα πάντα, αφού «εγώ δεν μετέχω του σάπιου πολιτικού συστήματος που ενεργά αποδοκίμασα δια του λευκού –άκυρου-αποχής»
Η μαύρη όμως αλήθεια για το λευκό –άκυρο-αποχή είναι η εξής:
Ο πολίτης που εκτονώνεται δι΄ αυτού του τρόπου προ των απολύτως υπαρκτών πολιτικών και κοινωνικών αδιεξόδων, ουσιαστικά αντί της ενεργού συμμετοχής προτιμά ένα είδος ψυχοθεραπείας που θα του δώσει το δικαίωμα να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου , απολαμβάνοντας παραλλήλως και τον ρόλο του κοινωνικού εισαγγελέως . Έτσι νομίζει. Και γι αυτόν, έτσι είναι αν έτσι νομίζει. Αλλά δεν είναι έτσι. Τα κόμματα είναι αντανακλάσεις της κοινωνίας. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας, είναι η μικρογραφία της κοινωνίας. Τα κόμματα έχουν διαφθορά, όση τουλάχιστον και η κοινωνία. Ο υπογράφων θα ισχυριζόταν ότι τα κόμματα έχουν και ελαφρώς ολιγότερη διαφθορά από την κοινωνία, αφού εντός τους συναντάς και ιδεολόγους και όχι μόνο ωφελιμιστές. Επίσης θα έλεγα, ότι οι καλοί και οι αδιάφθοροι , ανέκαθεν σε όλα τα μήκη και πλάτη τη Γης , αποτελούν μειοψηφία της κοινωνίας. Συνεπώς είναι ζητούμενη η ηθική από την πολιτική και δεν αποτελεί «κατάλοιπο της Αστικής τάξης» όπως με αυταρέσκεια και υποτιμητικά δηλώνει η αριστερά. Η ηθική, αποτελεί το μείζον ζητούμενο της πολιτικής σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους και αν είναι αληθές ότι τα πρόσωπα καταξιώνουν τους θεσμούς, τότε έχουμε χρεία εντίμων που θα στελεχώσουν τις θέσεις εξουσίας. Η αποχή –λευκό –άκυρο, αποθρασύνει τους ανέντιμους επιβήτορες της εξουσίας και τους φελλούς , τους αναθερμαίνει τις φιλοδοξίες, τις οποίες ενίοτε ( ή και συχνάκις) υλοποιούν και τους δίδει θέσεις αποφασιστικές ώστε να διαφθαρεί έτι περαιτέρω το καθεστώς. Δυστυχώς, η διαφθορά, δεν επιφέρει επανάσταση διότι η διαφθορά δεν περιορίζεται στους θώκους εξουσίας, αλλά διαχέεται στην κοινωνία και αν ακόμα προκύψει και κάποια επανάσταση θα είναι αναποτελεσματική με φορέα έναν διεφθαρμένο λαό.
Συνεπώς, μόνη οδός, απομένει η ενεργητική συμμετοχή με θετική έκφραση γνώμης και όχι με αρνητική ψήφο. Θα τολμούσα να διατυπώσω κάτι ακόμα πιο τολμηρό: Όποιος θεωρεί τον εαυτό του αδιάφθορο έντιμο και με άποψη και έχει διαπιστώσει ότι το μείζον πρόβλημα είναι ο αμοραλισμός της πολιτικής, δεν έχει παρά να ενταχθεί όχι απλώς σε ένα κόμμα, αλλά σε ένα κόμμα εξουσίας και να επιχειρήσει να περάσει τις απόψεις του και να τις εφαρμόσει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο που μπορεί για τον Ελληνικό λαό. Να πει την άποψή του, να μειοψηφήσει να πλειοψηφήσει, να πείσει να συζητήσει να καταθέσει απόψεις και γόνιμο προβληματισμό. Πιστέψτε με, το πιο γοητευτικό πράγμα στην Ελλάδα είναι να είσαι ευκατάστατος αναρχίζων αριστεριστής μόνιμος θαμώνας της πλατείας Κολωνακίου (Δεν εφάπτεται τυχαία των Εξαρχείων) να παριστάνεις τον διαρκώς ευαίσθητο και να απολαμβάνεις όλα τα αγαθά του αστικού καθεστώτος που συγχρόνως καταγγέλλεις. Πολλοί έχουν υλοποιήσει αυτή την ευγενή τους φαντασίωση και θέλουν να μας κάνουν όλους σαν τη μούρη τους.
Καθόλου τυχαίο δεν είναι που ο περιβόητος Κατέλης –Κάτμαν απηύθυνε το πρώτο του «διάγγελμα» στην πλατεία Κολωνακίου παρά τω Βεργή , χωρίς τον φόβο γιαουρτώματος στο Κέντρο που εκπορεύει τέτοιες μη πολιτικές συμπεριφορές.
Αλλοίμονο, αν επαληθευθούν τα συνήθη εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών (50% αποχή) Τότε ο μισός Ελληνικός λαός δεν έχει κανένα απολύτως ηθικό δικαίωμα να ομιλεί και να διαμαρτύρεται . Όταν όμως οξυνθούν τα κοινωνικά προβλήματα στο μέλλον (ασφάλεια , λαθρομετανάστευση , οικολογικό πρόβλημα κτλ) όλοι θα κατηγορούν την εκάστοτε Κυβέρνηση, παραβλέποντας την «πλάκα» που έκαναν στο πολιτικό Σύστημα με την αποχή –λευκό άκυρο.
Τότε όμως θα είναι αργά…..

Γιάννης Π. Πλατάρος
Μαθηματικός

Η Α΄ΕΛΜΕ Μεσσηνίας για το θέμα απόπειρας διαρροής θεμάτων στις Πανελλήνιες Εξετάσεις.


ΘΕΜΑ: «Ψήφισμα για το θέμα απόπειρας διαρροής θεμάτων στις Γενικές Εξετάσεις»
Το Δ.Σ. της Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας , με αφορμή το περιστατικό που απασχόλησε την κοινή γνώμη σχετικά με τις Γενικές Εξετάσεις στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια «Φ. Μπουγάς», δηλώνει ότι:
Δημοσιοποιεί σήμερα την θέση της σχετικά με το περιστατικό και όχι κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, διότι εκτίμησε ότι προείχε η διασφάλιση του ήρεμου κλίματος για τους εξεταζόμενους μαθητές μας.
Οι καθηγητές της Δημόσιας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αποτελούν εγγύηση για το αδιάβλητο της διεξαγωγής των Γενικών Εξετάσεων , διότι είναι αυτοί , που σε κάθε περίπτωση, αποτρέπουν κάθε απόπειρα υπονόμευσης του κύρους των εξετάσεων.
Η Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, απαιτεί, την πλήρη, ολόπλευρη και σε βάθος διερεύνηση του περιστατικού και την πλήρη απόδοση ευθυνών σε όλους όσους προσπάθησαν να υπονομεύσουν το κύρος των εξετάσεων.
Καλούμε τον διενεργούντα την ΕΔΕ, να μην ορρωδήσει προ ουδενός και να αποδώσει δικαιοσύνη.
Η Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, θα παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή την όλη εξέλιξη της υπόθεσης και διαμηνύει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι δεν θα επιτρέψει σε καμία περίπτωση και σε κανέναν , να κουκουλώσει το θέμα.
Καλούμε επίσης τις Εισαγγελικές Αρχές, να επιληφθούν το γρηγορότερο δυνατόν της υποθέσεως και να την διαλευκάνουν πλήρως και στο ποινικό της μέρος.
Τέλος, τονίζουμε και υπενθυμίζουμε, την πάγια θέση της Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας :
«Η διεξαγωγή των Γενικών Εξετάσεων των Ιδιωτικών Λυκείων, να πραγματοποιείται στα πλησιέστερα Δημόσια Σχολεία.»

Πρόεδρος Γραμματέας
Ιωάννης Π. Πλατάρος Λεωνίδας Ν. Θούας

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Εκδήλωση στη Μεσσήνη με φοιτητές της Φιλοσοφικής ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ


Επιστημονική εκδήλωση με θέμα “Ηθικές και καλλιτεχνικές αξίες της κλασικής
αρχαιότητας και η εποχή μας”πραγματοποιήθηκε προχθές το βράδυ, στο Δημαρχείο Μεσσήνης. Την οργάνωσε ο δήμος σε συνεργασία με τη Φιλοσοφική
Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής εκδρομής φοιτητών και
φοιτητριών.
Κύριος ομιλητής ήταν ο καθηγητής Πέτρος Θέμελης, με θέμα “Η καλλιτεχνική δημιουργία
της Αρχαίας Μεσσήνης”. Ο τέως κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Εμ. Μικρογιαννάκης μίλησε με θέμα “Το όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η εποχή μας” και ο λυκειάρχης του 1ου Λυκείου Μεσσήνης και πρόεδρος της ΕΛΜΕ Γιάν. Πλατάρος αναφέρθηκε στη σύγχρονη Μεσσήνη, στην ιστορία και τον πολιτισμό της.
Ο καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας Κων. Νιάρχος έκανε επισκόπηση των εισηγήσεων και αναφέρθηκε στο σκοπό της εκπαιδευτικής εκδρομής των φοιτητών.
Τους φοιτητές καλωσόρισαν ο δήμαρχος Μεσσήνης Κώστας Σπυρόπουλος και ο αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Πάνος Δασκαρόλης. Μηνύματα έστειλαν η υφυπουργός Απασχόλησης Σοφία Καλαντζάκου και ο βουλευτής Δημήτρης Σαμπαζιώτης.
Το μεσημέρι του Σαββάτου οι φοιτητές, συνοδευόμενοι από τους κυρίους Μικρογιαννάκη
και Νιάρχο, επισκέφθηκαν τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, όπου και ξεναγήθηκαν από τον κ. Θέμελη.
(Ρεπορτάζ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» Καλαμάτας του φύλλου της Δευτέρας 18/5/2009 από τον Γιάννη Σινάπη)

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Επιστημονική Ημερίδα στην Μεσσήνη




Ο Δήμος Μεσσήνης σε συνεργασία με την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής εκδρομής φοιτητών και φοιτητριών, διοργανώνει το Σάββατο 16 Μαΐου 2009, και ώρα 19:00 στον ισόγειο χώρο του Δημαρχείου, επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Ηθικές και Καλλιτεχνικές Αξίες της Κλασσικής Αρχαιότητας και η εποχή μας» . Αναλυτικά.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Σάββατο 16-5-2009, ώρα 19:00 προσέλευση στο χώρο του Δημαρχείου Μεσσήνης

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Πέτρος Θέμελης

Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης

Ομ. Καθηγητής, τ. Κοσμήτωρ Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ:

Παρασκευή Δήμου, Δάφνη Ζήρου

Φοιτήτριες Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου. Αθηνών.

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ: Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος Δήμαρχος Μεσσήνης,

Αν. Καθηγητής Ε.Μ.Π. Πάνος Δασκαρόλης

Πρόεδρος Πνευματικού Κέντρου Μεσσήνης

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ

1. Πέτρος Θέμελης, Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου. Κρήτης, Δ/ντης Ανασκαφών και Αναστηλώσεων της Αρχαίας Μεσσήνης. Θέμα: «Η Καλλιτεχνική Δημιουργία της Αρχαίας Μεσσήνης»

2. Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης Ομ. Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και τ. Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου. Αθηνών Θέμα: «Το όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η εποχή μας»

3. Γεώργιος Χριστοδούλου Καθηγητής Κλασσικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών Θέμα: « Αρχαίοι Έλληνες και εμείς»

4. Πλατάρος Ιωάννης Λυκειάρχης του 1ου Γενικού Λυκείου Μεσσήνης Θέμα: «Σύγχρονη Μεσσήνη: Ιστορία και Πολιτισμός» ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ Κωνσταντίνος Γ. Α. Νιάρχος Καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Πολυχρόνης Σπανός




«Υπέροχος είναι ο Ελληνας της ουσιαστικότητας και της ανθρωπιάς»



EIKONOΓPAΦHΣH: Τιτινα Χαλματζη

Της Αννας Γριμάνη

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Στο δεξί ημισφαίριο είναι αίσθημα: με χρώματα, ατέλειες και πάθος. Στο αριστερό ημισφαίριο είναι συνείδηση: με αφαίρεση, επαγωγή και, συχνά, τόλμη και μεράκι.

Tι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Τις ανοιξιάτικες μυρωδιές του μικρού λεμονοπερίβολου που ήταν κοντά στο πατρικό μου σπίτι στη Μεσσήνη (Νησί) της Μεσσηνίας. Κάποιες μικρές λέξεις, όπως το «άρδην», που για μένα είναι σαν άριστα μαθηματικά εργαλεία. Ακόμη, αγάπησα την πρώιμη αλλά συνάμα ανελέητη σοβαρότητα των μικρών τάξεων στο Βαρβάκειο σχολείο.

Η υπέροχη εκδοχή του Ελληνα.

Ο Αρχιμήδης, ο Οδυσσέας, η Υπατία της Αλεξανδρείας, ο Αριστοτέλης, ο ιατρός Παπανικολάου, ο μαθηματικός Καραθεοδωρής η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη... Ο υπέροχος Ελληνας είναι εν γένει λάτρης της ουσιαστικότητας και της ανθρωπιάς. Βέβαια, αυτό συχνά δεν προϋποθέτει ότι οι αξίες του αντιτίθενται στις επιθυμίες και τις επιδιώξεις του.

Αυτό που με χαλάει.

Τα αδικαιολόγητα και επώδυνα ματαιωμένα όνειρα ταλαντούχων, συχνά ιδιοφυών, νέων στην Ελλαδα. Και η φτώχεια του τυπικού σύγχρονου ελληνικού λεξιλογίου, με τη σχεδόν νευρωτική συνάρτηση με τη βωμολοχία.

Προσόν ή μειονέκτημα να είσαι Ελληνας σήμερα;

Το να είσαι Ελληνας στον διεθνή επιστημονικό χώρο, για τον οποίο δύναμαι να εκφέρω γνώμη, είναι αναμφισβήτητα προσόν, καθώς η ελληνική παρουσία έχει αφήσει αδρά σημάδια στην εξέλιξη της ανθρώπινης διανόησης μέσα στους αιώνες. Κι ακόμη, επειδή ο Ελληνας, σχεδόν γενετικά, έχει προδιάθεση για το όμορφο και το αποτελεσματικό. Η «χρυσή τομή» παραμένει όχι μόνο ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό στην ομορφιά της Ακρόπολης, αλλά κι ένα πάγιο στοιχείο της ελληνικής επίδρασης στη τέχνη. Και η «εις άτοπον απαγωγή» που διδαχθήκαμε αρκετά νωρίς στα σχολικά μας χρόνια είναι παντοδύναμο όχημα της Λογικής με σύγχρονες επιστημονικές «επιτυχίες», όπως η πρόσφατη απόδειξη/επαλήθευση της τρι-αίωνης εικασίας του FERMAT (της γενικευμένης Πυθαγορείου μορφής, ενός προβλήματος της θεωρίας των αριθμών).

Παράγει πολιτισμό ο Ελληνας της νέας εποχής ή μένει προσκολλημένος σε μια ρητορική ελληνικότητα;

Αναμφισβήτητα σε παγκόσμια θεώρηση, ο Ελληνας έχει πολύ θετική συνεισφορά στον πολιτισμό, με σοβαρότητα και μέτρο - υπάρχουν βεβαίως και παραδείγματα υπερβολής και ελαφρότητας. Ο μέσος Ελληνας, όταν δεν βρίσκεται υπό το κράτος σύγχυσης κυρίως λόγω ανασφάλειας και ταλαιπωρίας στην καθημερινότητά του, προωθεί ένα αισιόδοξο και ανθρώπινο αλγόριθμο ζην που ενεργοποιεί και συχνά συναρπάζει ψυχές, απανταχού της γης.

Με ποια ταυτότητα οι Ελληνες περιέρχονται στον σύγχρονο κόσμο;

Συχνά με αυτή της «μαγκιάς», καθώς χαρακτηρίζονται, κι εντός κι εκτός Ελλάδος, από αυτήν τη διάθεση! Ευτυχώς που σε πολλές περιπτώσεις, η μαγκιά συνοδεύεται από ανθρώπινη λεβεντιά, ακάματη εργατικότητα και πνευματική οξυδέρκεια. Αλλωστε, το γνωρίζουν όλοι, ότι, υπό «δίκαιες» συνθήκες, οι Ελληνες μεγαλουργούν.

Το ελληνικό μου «γιατί» κι ένα «πρέπει» που πέταξα.

Γιατί συνεχίζει να είναι αναποτελεσματική η διαχείριση του πνευματικού, καλλιτεχνικού και εμπορικού δυναμικού του μέσου Ελληνα; Το «πρέπει» που πέταξα είναι η έμμονη ιδέα της σύγχρονης ελληνικής στάσης ζωής για άμεση, περίπου στιγμιαία, ικανοποίηση, σε όλες τις διαστάσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ο Ελληνας ποιητής μου.

Εδώ θα χρησιμοποιήσω πληθυντικό. Ο Ομηρος με τη σχεδόν απειροδιάστατη περιγραφή-σύλληψη των ανθρώπινων καταστάσεων, των σχέσεων και συναισθημάτων. Ο Σεφέρης, που έχει μια παραλληλότητα με το δρόμο ζωής αρκετών από εμάς. Και ο Καβάφης, με τη βαθμιαία έως μαθηματική κορύφωση των μηνυμάτων του σε καθένα από τα ποιήματά του.

Η αδιαπραγμάτευτη ελληνική αλήθεια μου.

Ο θαυμασμός για το ρηξικέλευθο και ο σεβασμός για το ανθρώπινο.

Η Οδός των Ελλήνων στον παγκόσμιο χάρτη - ορίστε την.

Η ανεξίτηλη συνεισφορά της ελληνικής γραμματείας στην πρόοδο της ποσοτικής διανόησης και της αισθητικής τελειότητας σε παγκόσμια και διαχρονική κλίμακα. Η χαρισματική αισιοδοξία για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και μια αδιασάλευτη στωικότητα για την επιβίωσή του.

* Ο Πολυχρόνης Σπανός κατέχει την έδρα Τεχνικής Δυναμικής στο Rice University στο Χιούστον, είναι μέλος της Ακαδημίας Τεχνικών Επιστημών των ΗΠΑ και αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθήνας, Ινδιών και Αcademiae Europaeae.