Translate this page

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ο μέγιστος Εμμανουήλ Ροΐδης

Εμμανουήλ Ροΐδης ( 1836-1904 , Έλληνας συγγραφέας)
Εμμανουήλ ΡοΐδηςΑπό τους πιο πνευματώδεις συγγραφείς που παρουσιάστηκαν στα ελληνικά γράμματα. Το έργο του συγκροτείται από πολλά διαφορετικά είδη όπως μυθιστορήματα, διηγήματα, κριτικές μελέτες, κείμενα πολιτικού περιεχομένου, μεταφράσεις και χρονογραφήματα.
Το 1866 ολοκληρώνει την συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος "Πάπισσα Ιωάννα", έργο που σατιρίζει τον κλήρο της Δυτικής Εκκλησίας την περίοδο του μεσαίωνα. Το βιβλίο αφορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο, αλλά τον καταξιώνει διεθνώς.
Το 1875 εξέδωσε με τον Θέμο 'Αννινο το εβδομαδιαίο σατιρικό περιοδικό "Ασμοδαίος".

Είς νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων.
Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Ελληνας.

Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας:
α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού. Β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον. Γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των


Πλατωνικός έρωτας ίσον μαλακόν παξιμάδιον δια τους μη έχοντας οδόντας.


Στην Ελλάδα άπαντες οι έχοντες ονύχια αγωνίζονται να σπαράξωσιν τους έχοντες πτερά.

Κόμμα: Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.

Απαραίτητος όρος αρμονικής συμβιώσεως με γυναίκα φιλάρεσκον είναι ν’ αποκρύπτη τις επιμελώς δύο τινά: τα εννέα δέκατα της αγάπης του και το ήμισυ τουλάχιστον της περιουσίας του.

Σέβομαι τους νεκρούς, και όταν ακόμη είναι ζωντανοί.

Ο Έλλην προτιμά συνήθως την ομαλωτέραν οδόν, έστω και άγουσαν εις βάραθρον.

Γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα εκ των οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή.
(για διατελέσαντα υπουργό)

Όταν έχει κανείς το δικαίωμα να λαθεύει απεριόριστα, είναι βέβαιος πως κάποτε θα πετύχει.

Εξειδίκευση είναι η διέξοδος της άγνοιας προς μίαν κατεύθυνσιν.

Όπως όλοι οι Εσκιμώοι αλιείς, όλοι οι Άραβες ιππείς, και όλοι οι αρχαίοι Πάρθοι τοξόται, ούτως και όλοι οι σημερινοί Έλληνες είναι πολιτευταί, όλοι ψηφοθήραι, όλοι κομματάρχαι και εκ τούτου και κάπως ρήτορες εξ ανάγκης!

Πολύ φοβούμεθα ότι οι ημέτεροι καθηγηταί καθιστώσι την κλασσικήν αρχαιότητα ενδιαφέρουσαν και αγαπητήν, όσω και οι παπάδες την ορθόδοξον θρησκείαν.

Η θέσις των παρ’ ημίν πολιτευομένων πολύ ομοιάζει την των αυτοκρατόρων της Βυζαντινής Ρώμης, οίτινες προς κατάληψιν του θρόνου συνεμάχουν μετά Φράγκων, Τούρκων και Βουλγάρων, εις ους αυτοί τε και οι υπήκοοι αυτών επλήρωνον έπειτα λύτρα.

Ο Έλλην στέργει συνήθως να είπη την αλήθειαν, ουχί όμως και να την γράψη.

Ο αληθής ποιητής πρέπει να ομοιάζη την δρυν, ήτις όσον υψηλότερα αίρει την κεφαλήν προς τον ουρανόν, τόσον βαθύτερον βυθίζει την ρίζαν εις την γην.

Η θέα των ποδών της διεσκέδασε την ερωτικήν μου μέθην ως φιάλη αμμωνίας τιθεμένη υπό την ρίνα οινοβαρούς.

Οι σχολαστικοί μας ωνόμασαν, πιθανώς, το μανδύλιον «ρινόμακτρον», διότι μόνον η μύτη των συγκινείται και τρέχει, τους δε οφθαλμούς ουδέποτε ησθάνθησαν την ανάγκην ν’ απομάξωσιν.

Η μυθολογία ουδεμίαν αποδίδει ερωτικήν παρεκτροπήν εις τας Χάριτας, ίσως διότι ήσαν πάντοτε ομού και αι τρεις.

Το απλώς επωφελές και χρήσιμον δεν είναι ποιητικής εξυμνήσεως δεκτικόν.

Αι Μούσαι, ως όλαι αι γεροντοκόραι, αγαπώσι τους μόλις γενειώντας νεανίσκους. Αληθές είναι ότι απαντώνται ενίοτε ώριμοι άνδρες ποιούντες καλούς στίχους, αλλά μόνον μεταξύ εκείνων οίτινες νέοι όντες εποίησαν καλλιτέρους.

Η θεία πρόνοια παραθέτει ημίν ως επιδόρπιον παν ό,τι δύσπεπτον και αηδές, τας ρυτίδας, την ποδάγραν, την πλήξιν και την εγκατάλειψιν.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

27 Μαρτίου , ημέρα Παρασκευή ώρα 10.30 πρωί στον «Κουμουνδούρο» το μέγα θέμα των αναβολικών στον Αθλητισμό




                                                                
                                                                                      






 23/3/2015

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ¨ΗΜΕΡΙΔΑ¨ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ:
Ολέθρια τα αναβολικά για την υγεία των αθλητών
Τι να τον κάνεις έναν αθλητισμό χωρίς ήθος, χωρίς αλήθεια;

Με θερμά λόγια ο μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος χαιρετίζει την ¨Ημερίδα¨ της Καλαμάτας, γεγονός που προσδίδει στην όλη διοργάνωση μεγάλη δημοσιότητα και σπουδαίο κύρος.
Γράφει συγκεκριμένα στο μήνυμα που έστειλε στον πρόεδρο της μη κερδοσκοπικής εταιρείας ¨Αθλητισμός Χωρίς Αναβολικά¨ κύριο Γιώργο Κατσιμπάρδη: «Χαιρετίζω την ¨Ημερίδα¨ την οποία πραγματοποιείται στην Καλαμάτα. Έχουν ποικιλοτρόπως επισημανθεί τα ολέθρια αποτελέσματα των αναβολικών για την υγεία των αθλητών. Έχουν επίσης καταδειχθεί οι καταστροφικές συνέπειες για τον ψυχισμό των αθλητών, οι οποίοι εισέρχονται σε ένα πεδίο ανταγωνισμού χωρίς αξιακούς κώδικες, χωρίς νόημα, χωρίς εντιμότητα. Έχει επίσης πολλαπλώς διακηρυχθεί η απαξιωτική για το αθλητικό ιδεώδες, και για τον αθλητισμό μας εν γένει, επικράτηση των αναβολικών στο χώρο του αθλητισμού.
Αν στην εποχή μας συνηθίσαμε, και ορθώς, να αναζητούμε το πνευματικό υπόβαθρο των επιφαινομένων κρίσεων, τότε ασφαλώς η διαπίστωση ότι το θέμα των αναβολικών είναι αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης του ανθρώπου, είναι αληθινή. Ο άνθρωπος μακριά από το Θεό χάνει την αίσθηση της κτιστότητάς του, το ότι είναι πεπερασμένος και διεκδικεί με ιταμότητα παντοδυναμία που δεν του αναλογεί. Το αποτέλεσμα ευτελίζει την ανθρώπινη ζωή. Σύγχυση και ασυνεννοησία, όπως στον Πύργο της Βαβέλ. Ζωή χωρίς νόημα. Τι να το κάνεις έναν αθλητισμό χωρίς ήθος, χωρίς αλήθεια; Ποιόν συγκινεί και ποιόν εμπνέει αυτή η, χωρίς αξίες, χωρίς το αίτημα των αρετών, σωματική και αθλητική προσπάθεια;
Συγχαίρω τους διοργανωτές της ¨Ημερίδας¨ και εύχομαι ο προβληματισμός που θα προκύψει να είναι γόνιμος, να αναδείξει τα αδιέξοδα, να προτείνει διεξόδους. Ο Θεός να σας ευλογεί».
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β΄

Όπως είναι ήδη γνωστό οριστικοποιήθηκε η πραγματοποίηση της ¨Ημερίδας – Σεμιναρίου¨ που διοργανώνει η μη κερδοσκοπική εταιρεία ¨Αθλητισμός Χωρίς Αναβολικά¨ σε συνεργασία με τον ΣΕΓΑΣ, τελεί δε υπό την αιγίδα της Β/θμιας και της Α/θμιας Εκπαίδευσης Καλαμάτας.
Η εκδήλωση έχει οριστεί να γίνει την Παρασκευή 27 Μαρτίου και ώρα 10:30 π.μ. στο Αμφιθέατρο ¨Αλέξανδρος Κουμουνδούρος¨, με τον τίτλο ¨Η Νεολαία Πρωτοπορεί στον Αγώνα κατά των Αναβολικών¨. Συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι έχουν κληθεί και θα μιλήσουν – εκτός από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κύριο Χρυσόστομο και το δήμαρχο Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα – διακεκριμένα στελέχη της πολιτικής, επιστημονικής και κοινωνικής ζωής του τόπου μας. Συγκεκριμένα θα απευθύνουν χαιρετισμό οι υπουργοί Γιάννης Πανούσης και Σταύρος Κοντονής, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης, ο πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας, πρώην υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Κατσιμπάρδης, ο γενικός γραμματέας, πρώην πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Βασίλης Σεβαστής, ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας Ευθύμιος Κοτζάς και οι διευθυντές της Β/θμιας και της Α/θμιας Εκπαίδευσης Καλαμάτας Ιωάννης Πλατάρος και Νικόλαος Κλάδης.
Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει η ¨Ημερίδα – Σεμινάριο¨ καθώς θα υπάρξουν εξειδικευμένες εισηγήσεις για το καυτό θέμα των αναβολικών από την πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Καταπολέμησης Αντιντόπινγκ (ΕΣΚΑΝ), καθηγήτρια Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Χαρά Σπηλιοπούλου, τον αντιπρόεδρο του ΣΕΓΑΣ Ιωάννη Σταματόπουλου, τον εθνικό προπονητή του ΣΕΓΑΣ Δημήτρη Ευαγγελόπουλο και τον γιατρό πνευμονολόγο Τάκη Γεωργακόπουλου.
Προηγούμενα θα γίνει απονομή επάθλου της εταιρείας ¨Αθλητισμός Χωρίς Αναβολικά¨ στον μεγάλο Έλληνα πρωταθλητή Λούη Τσάτουμα, για τις σπουδαίες επιδόσεις του σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο και, κυρίως, για το εξαίρετο 8.66μ, στο άλμα εις μήκος, που μάλιστα έχει πετύχει στην Καλαμάτα.     
        

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Έμπρακτα μαθήματα φασισμού από... αντιφασίστες


Αναδημοσιεύω το κείμενο της κας Δήμητρας Νιλολοπούλου, επειδή θεωρώ τον κ. Σαράντο Καργάκο ως τον απ΄τους μεγίστους των Ελλήνων πνευματικών ανδρών, με αρετές  όπως σοφίας, φιλαλήθειας, οξυδέρκειας, εργατικότητας, ιδεολογικής καθαρότητας, φιλοκαλίας, ευφυίας, Ελληνογνωσίας, μόρφωσης και φιλοτίμου.
Τον θεωρώ και γω προσωπικό μου δάσκαλο, ας μην τον έχω δει εκ του σύνεγγυς, αν και αυτό είναι ένα τυχαίο γεγονός. Έχω διαβάσει όμως μέγα μέρος τω σκέψεών του, καθώς μελετούσα τα άρθρα του σε ΕΛ.ΤΥΠΟ, ΤΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 4ΤΡΟΧΟΥΣ, διαδίκτυο, τον άκουγα στην τηλοψία (=νομίζω δική του  ορολογία) και φυσικά έχω διαβάσει κάποια από τα έργα του μεγάλου αυτού Έλληνα. 
  Είναι ντροπή του αισχίστου είδους να προπηλακίζουν τον σοφό αυτό Έλληνα, τον Έλληνα ΚΟΙΝΗΣ ΠΑΡΑΔΟΧΗΣ, ΑΠΟΔΟΧΗΣ, τυχάρπαστα φανατικά, ανιστόρητα, αγράμματα φασιστοειδή.
Αισθάνομαι πάρα πολύ άσχημα για τις ενδεχόμενες ευθύνες της Εκπαίδευσης στην διαμόρφωση αυτής της συγκεκριμένης συμπεριφοράς για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Αν έγινε σε αυτόν, έγινε σε όλους ηθικώς και αύριο θα στραφεί καθ΄οιουδήποτε διαθέτει παρησία στις απόψεις του. Αυτό, θεωρώ ότι  αποτελεί μέγιστη ύβρη για όλους μας και τον πολιτισμό μας.
Παρακαλώ κάθε αρχή και εξουσία να προστατέψει έναν εκ των μεγίστων Ελλήνων!

Γιάννης Πλατάρος

==================================================================



Της Δήμητρας Ν. Νικολοπούλου

Στη χώρα μας εγκαθιδρύεται ἡ χειρότερη μορφή φασισμοῦ, ὁ κοινωνικός φασισμός (...) Οἱ σύγχρονες συνθῆκες εὐνοοῦν τή διάδοση ὁλοκληρωτικῶν πολιτικῶν ἀντιλήψεων καί θεωριῶν... Ἡ «Χρυσή Αὐγή», ὀργάνωση πού ἔχει ἐμφανιστεῖ δειλά καί στή χώρα μας, εἶναι πολύ πιθανό ν’ ἀνατείλει σέ κάποιο ἀπό τά ἑπόμενα πρωινά".

 
Αυτά έγραφε σε άρθρο του στις 29-6-1986 ο Σαράντος Καργάκος, ιστορικός, φιλόλογος και δοκιμιογράφος .


Και σε πιο πρόσφατο άρθρο στις 19-9-2013,βλέποντας με πικρία να επαληθεύονται οι προβλέψεις του, διαπίστωνε :


"Τώρα οἱ ξελαρυγγιαστές τῶν ραδιοφώνων καί τῆς Τού – Βού, οἱ γονατογράφοι ποικίλων ἐντύπων ἀποροῦν τάχα καί μιλοῦν γιά τό «Αὐγό τοῦ Φιδιοῦ». Ἀλλ’ ὅταν τούς ρωτῶ, ποιός ἀνέθρεψε τό φίδι, δέν μοῦ ἀπαντοῦν. Ὅπως καί οἱ πολιτικοί, νέοι καί παλαιοί, ὅμοια κι αὐτοί δέν τολμοῦν νά κοιτάξουν τόν καθρέφτη τοῦ Ντόριαν Γκρέυ. Μιά ἀνάπηρη δημοκρατία εἶναι ὁ "προθάλαμος γιά μιά «μπρατσάτη» δικτατορία..."

Ανάπηρη, δυστυχώς, αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά η Δημοκρατία μας στις 18 Μαρτίου, όταν στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας ο Σ.Καργάκος, ο δάσκαλος που ενέπνευσε σε πολλές χιλιάδες νέους την πίστη στο πολίτευμα αυτό και την απέχθεια στο φασισμό, αντιμετώπισε κατά την παρουσίαση βιβλίων του την εισβολή ομάδας νέων,που απαίτησαν με ύβρεις και απειλές την αποπομπή του από το χώρο, χαρακτηρίζοντάς τον "ακροδεξιό"(!), σκίζοντας τα βιβλία του και συστηνόμενοι ως...Αντιφασίστες !!!
 
" Ο φασισμός αρχίζει από το σκίσιμο και κάψιμο βιβλίων," ήταν η απάντηση του συγγραφέα, μετά την αποχώρηση των εισβολέων, που απωθήθηκαν από τις αγανακτημένες αντιδράσεις των παρισταμένων. "Δυστυχώς,με επιβεβαιώνουν! Λυπάμαι τα παιδιά αυτά...Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι".
 
Αλλά το επεισόδιο βίας ,που δεν είναι το πρώτο τους τελευταίους μήνες, δεν προκαλεί απλώς λύπη.Προκαλεί φρίκη. Ούτε η χούντα των συνταματαρχών δεν διέλυε απροειδοποίητα συγκεντρώσεις . Τις απαγόρευε εκ των προτέρων...Και ασφαλώς δεν το έκανε στο όνομα του...αντιφασισμού!

Τι κρίμα τόση ορμητικότητα και πάθος, τόση μαχητικότητα να πνίγεται -στην καλύτερη περίπτωση-μέσα σε ...σφαιρική άγνοια! Γιατί πώς είναι δυνατό να αγνοούν οι "αντιφασίστες" ότι πρώτο θύμα του φασισμού είναι η ελευθερία  λόγου και η δυνατότητα διαλόγου; Πώς είναι δυνατό να αγνοούν ότι η καταστροφή βιβλίων εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον Χίτλερ και τον Γκαίμπελς ; Και δεν ξέρω αν πιο ανησυχητική είναι η πιθανότητα να έχουν άγνοια ή να υπηρετούν συνειδητά σκοτεινά συμφέροντα...Ας έχουν πάντως υπόψη τους την παλιά ρήση  ενός αληθινού αντιφασίστα : "Κάθε βιβλίο που καίγεται από φανατικούς φωτίζει τον κόσμο."Και πως όσο οι κουκούλες, που κάποιοι από αυτούς φορούσαν, θα είναι πάντα στη συνείδησή μας σύμβολο καταδοτών και όχι επαναστατών, τόσο και ο δήθεν αντιφασισμός  που κηρύσσουν  θα είναι πάντα απλώς ολοκληρωτισμός!

Παρακάμπτοντας την αυτονόητη για τους έχοντες δείγμα εγκεφάλου θέση ότι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών πρέπει να προστατεύεται ,ακόμη και αν-και ίσως κυρίως αν-διαφωνούμε μαζί τους, βάσει της οποίας, προς τιμήν του,και ο Δήμος κατήγγειλε το αποτρόπαιο περιστατικό, αισθάνομαι χρέος μου να υπερασπιστώ την αλήθεια για τον άνθρωπο που χαρακτηρίστηκε "ακροδεξιός" και του οποίου είχα την ευλογία να είμαι μαθήτρια.

Ο εργαζόμενος μαθητής Λυκείου στο Αιγάλεω που -όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε στην πληγωμένη εκδήλωση της Τετάρτης - κλήθηκε από την αστυνομία να υπογράψει "δήλωση μετανοίας", ο νεαρός καθηγητής που το 1969 παραιτήθηκε από την ιδιωτική εκπαίδευση, όταν του επιβλήθηκε να εκφωνήσει προκατασκευασμένο λόγο για την Εθνική Επέτειο, που το στρατιωτικό καθεστώς έκλεισε το φροντιστηριακό οργανισμό τον οποίο  εκείνος ίδρυσε και του αρνήθηκε την έκδοση διαβατηρίου, είναι ο ίδιος που μέχρι σήμερα τολμάει συχνά,ως άλλος Σωκράτης,  να ενοχλεί το πνευματικό και πολιτικό κατεστημένο, με όπλο του την  εμβριθή και ανυποχώρητη αναζήτηση της αλήθειας , τον απροκατάληπτο στοχασμό και το Λόγο. Ο ίδιος απαντάει στους  επικριτές του " Δε με ενδιαφέρει τι λένε για μένα.Αρκεί να μην είναι αλήθεια.Όποιος θέλει να με γνωρίσει, με διαβάζει."

Του έχουν γίνει, φυσικά, πολλές δελεαστικές προτάσεις να πολιτευτεί. Αλλά προτίμησε την οδό της Μεγάλης Πολιτικής,που γι'αυτόν είναι η Διδασκαλία και την οποία ως σήμερα προσφέρει αφιλοκερδώς. Αν το πάθος του για τη Γλώσσα και την αναδίφηση της Ιστορίας και η ανυποχώρητη λαχτάρα του για Παιδεία ελευθερίας τον καθιστούν για κάποιους "ακροδεξιό", τότε μάλλον έχουν σκίσει και το Λεξικό...

Επειδή όμως και σε αυτή την πόλη ενδημεί χρονίως η  βδελυρή συκοφαντία, αναγκάζομαι να αναφερθώ  και σε ανώνυμο-ασφαλώς- σχόλιο σε τοπική ιστοσελίδα που χαρακτηρίζει το Σ.Καργάκο ως μέλος του "Δικτύου 21". Υπήρξε,πράγματι,αρχικά μέλος αυτής της ομάδας διανοουμένων, μαζί με πολλούς άλλους, όπως η Λ.Κανέλλη,ο Κ.Ζουράρης και ο αείμνηστος Ν.Σαρρής, που θέλησαν τότε να ενώσουν τις προσπάθειές τους για τη διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας και την προάσπιση της  ελληνικής γλώσσας. Κάποιοι από αυτούς αργότερα διέψευσαν τη συμμετοχή τους... Ο Σ.Καργάκος είχε ενταχθεί στο "Δίκτυο" με τον απαράβατο όρο να μη συμμετάσχει σε αυτό κανένας πολιτικός, γι'αυτό και αμέσως μετά την προσχώρηση πολιτικών απεχώρησε, όπως είχε τότε γίνει γνωστό!

Αυτό που προσωπικά μπορώ να καταθέσω ως ελάχιστο αντίδωρο στα όσα μου πρόσφερε η μοναδική διδασκαλία του, είναι ότι,  πράγματι, από το Σ.Καργάκο διδάχτηκα για πολλούς..."φασίστες" :  για  τoν Κ. Bάρναλη,το Ν. Βρεττάκο, το Γ. Ρίτσο, το Μ.Κατσαρό...!!!   Έμαθα επίσης για τη χούντα που τον δίωξε βάναυσα,για τους γραφειοκράτες που βασάνισαν τους πρόσφυγες,για τις μετεμφυλιοπολεμικές εμπάθειες, για τους επαγγελματίες πολιτικούς που απομυζούν τον όχλο, για τους αργυραμοιβούς του πνεύματος που υπονομεύουν το στοχασμό...Ναι. Από τον Καργάκο διδάχτηκα για πολλούς φασίστες! Αλλά από τους  "νέους"που βεβήλωσαν το Πνευματικό Κέντρο διδάχτηκα το ΦΑΣΙΣΜΟ!

Δε θα τους προσφέρει όμως το άλλοθι που γυρεύουν, για να διαιωνίζουν τις διχαστικές τακτικές που ίσως εν αγνοία τους υπηρετούν κανένας σκεπτόμενος και καλοπροαίρετος άνθρωπος. Και σίγουρα όχι ο Σαράντος Καργάκος που με τα δύο τελευταία βιβλία του κηρύσσει το "Παρών" και κυρίως τη λήθη στο εμφυλιοπολεμικό παρελθόν ! Ο Ευγένιος, ο ήρωας του 99ου βιβλίου του και πρώτου μυθιστορήματός του, συμβολοποιεί τη δραματική γενιά που "μαράθηκε μέσα στους παγετώνες του μίσους". Ο Ευγένιος πεθαίνει, γιατί έζησε σε μια εποχή χωρίς ψυχική ευγένεια.Μας κληροδοτεί το χρέος της συμφιλίωσης. Θυσιάζεται με την ελπίδα οι επόμενες γενιές να μην κάνουν τα λάθη των παππούδων τους.

Άλλη μια χαμένη θυσία;-

Περί Παμίσου στα Αρχαία κείμενα


Claudius Ptolemaeus Math., Geographia (lib. 1-3)
Book 3, chapter 14, section 31, line 14

Σέλα ποταμοῦ ἐκβολαί μηʹ 𐅵ʹʹ λεʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ
Πύλος μηʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ λεʹ 𐅵ʹʹ
Κορυφάσιον ἄκρα μηʹ 𐅵ʹʹ λεʹ γʹʹ ιβʹʹ
Μοθώνη μηʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ λεʹ γʹʹ
Κολώνη μηʹ 𐅵ʹʹδʹʹ λεʹ δʹʹ
Ἀκρίτας ἄκρα μηʹ 𐅵ʹʹδʹʹ λεʹ
ἐν δὲ τῷ Μεσσηνιακῷ κόλπῳ
Ἀσίνη μηʹ 𐅵ʹʹγʹʹ λεʹ
Κορώνη μθʹ λεʹ ιβʹ  
Μεσσήνη μθʹ δʹʹ λεʹ δʹʹ
Παμίσου ποτ.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 31, section 4, line 2

                     ἰόντι δὲ ἐκ Θουρίας ὡς ἐπὶ Ἀρ-
καδίας
εἰσὶν αἱ πηγαὶ τοῦ Παμίσου· καὶ ἐπ' αὐταῖς
παισὶ μικροῖς ἀκέσματα γίνεται.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 1, line 1

ἐκ δὲ Μεσσήνης ὑπὸ τοῦ Παμίσου τὸ στόμα ὁδὸς
μὲν σταδίων ἐστὶν ὀγδοήκοντα, ῥεῖ δὲ Πάμισος διά
τε ἀρουμένης καὶ καθαρὸς καὶ ἀναπλεῖται ναυσὶν ἐκ  
θαλάσσης ἐπὶ δέκα που σταδίους· ἀναθέουσι δὲ ἐς
αὐτὸν καὶ οἱ θαλάσσιοι τῶν ἰχθύων περὶ ὥραν μάλιστα
τοῦ ἦρος.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 4, line 1

Κορώνη δέ ἐστι πόλις ἐν δεξιᾷ τοῦ Παμίσου πρὸς
θαλάσσῃ τε καὶ ὑπὸ τῷ ὄρει τῇ Μαθίᾳ.
Go to Context



Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 213, line 10

          τὸ δὲ <Ἄρνισος> Ἄρνισα, <Λάρισος> Λάρισα ἀπὸ θηλυκῶν,
ὡσαύτως καὶ <Μήρισος, Μάρισος> ποταμός, <Πάμισος, Κρίμισος>
ποταμὸς Σικελίας, <Μόρμισος> ποταμός, <Νάϊσος, ὕρισος> βαρύ-
νονται.

Go to Context



Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., Περὶ ὀρθογραφίας
Part+volume 3,2, page 449, line 16

Τὰ εἰς <ισος> ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὀξύτονα καὶ βαρύτονα διὰ τοῦ <ι>
γράφεται, Κηφισός, Ἰλισός, Κεδρισός, Ἀμισός, Ἀμνισός, Ἄρνισος, Λά-
ρισος
, Μήρισος, Μάρισος, Πάμισος, Κρίμισος, Μόρμισος, Νάϊσος, ὕρισος.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 1, line 2

ἐκ δὲ Μεσσήνης ὑπὸ τοῦ Παμίσου τὸ στόμα ὁδὸς
μὲν σταδίων ἐστὶν ὀγδοήκοντα, ῥεῖ δὲ Πάμισος διά
τε ἀρουμένης καὶ καθαρὸς καὶ ἀναπλεῖται ναυσὶν ἐκ  
θαλάσσης ἐπὶ δέκα που σταδίους· ἀναθέουσι δὲ ἐς
αὐτὸν καὶ οἱ θαλάσσιοι τῶν ἰχθύων περὶ ὥραν μάλιστα
τοῦ ἦρος.
Go to Context



Theognostus Gramm., Canones sive De orthographia
Section 404, line 5

Τὰ διὰ τοῦ ισος ὑπὲρ δύο συλλαβὰς βαρύτονα κύριά τε
καὶ προσηγορικὰ διὰ τοῦ ι γράφονται· δηλονότι τῆς παρα-
ληγούσης
δι' ἑνὸς σ ἐκφερομένης· οἷον, Ἄρνισος ποταμός·
Κήφισος· Ἔλισος· Λάνισος· Νήρισος· Ἄρισος ποταμός·
Πάμισος· Λάρισος· Ῥίμισος ποταμὸς Σικελίας· Κρίμι-
σος
· Μόρμισος ποταμός· ἄϊσος· ὕβρισος· τὸ Ἀμισὸς τὸν
τόνον ἀμεῖψαν τὴν γραφὴν ἐφύλαξεν.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (partim sub auctore Macario Melisseno)
Page 270, line 6

                                                                                             Ἐκ
δὲ τοῦ ἔξω ζυγοῦ τὸ κάστρον Ζαρνάδας καὶ Γαστίτζα, τὸ ἀδιάσειστον Μελέ, Διράχιον
καὶ Πολιανούς, Γαρδίκια καὶ τὰ περὶ αὐτά, ἔτι δὲ χορηγήσας αὐτῷ καὶ τὰ ὅσα πολί-
σματα
καὶ φρούρια ἦν εἰς πάντα τὸν Μεσσηνιακὸν κόλπον, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ
Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 274, line 35

        Ἦσαν γὰρ ἐκτὸς πᾶσα Χερσόνησος τοῦ Ἑλλησπόντου, μεγάλη Αἶνος ἕως
τε καὶ Περιθεωρίου· τὰ δὲ ἐντὸς τῆς Πελοποννήσου ἐν μὲν τῷ Μεσσηνιακῷ κόλπῳ,
ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός, Ἀνδροῦσα, λέγω καὶ Καλαμά-
τα
, Μαντινία, Ἰαννίτζα, Πήδημα, Μάνη, Νησίν, Σπιτάλιν, Γρεμπενὶ καὶ Καράντζα καὶ
Ἀετός, Λωΐ, Νεόκαστρον, Ἀρχάγγελος, Σαυλάουρος, Ἰωάννινα, Ἰθώμη, Λιγούδιστα,
Φιλατρία, Πύλος καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους καὶ κορυφῆς, τοῦ τῆς Νίκης τοῦ Δή-
μου
λεγομένου, ἄχρι τοῦ πεδίου Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελλίρας καὶ Βος-
τίτζα
καὶ τὰ περὶ αὐτήν, καὶ σταλεὶς ἐγὼ ταῦτα παρέλαβον, τὰ ὅσα ἐκ τῶν ἔξωθεν
ὀλίγα πάνυ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν μὴ εὑρισκόμενα.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 278, line 25

                                        Τὰ δὲ ἐντὸς Πελοποννήσου ἐν τῷ Μελισσηνιακῷ
κόλπῳ, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός· Ἀνδροῦσα λέγω καὶ Κα-
λαμάτα
, Μαντίνια, Ἰανίτζα, Πήδημα καὶ Μάνη καὶ Νησὶ καὶ Σπιτάλιν καὶ Γρέμπενι
καὶ Καράντζα καὶ Ἀετὸς καὶ Ἐλωῒ καὶ Νεόκαστρον καὶ ἰθώμη νῦν λεγομένη Μες-
σήνη
καὶ Ἀρχάγγελος καὶ Σαβλάουρος καὶ Ἰωάννινα καὶ Λιγουδίστα καὶ Φιλατρία
καὶ Πύλος καὶ τὰ περὶ αὐτῶν καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους κορυφῆς τοῦ τῆς Νίκης
τοῦ Σίμου λεγομένου ἄχρι τῆς πεδιάδος Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελίρας
καὶ σταλεὶς ἐγὼ παρέλαβον αὐτά, τὰ ὅσα μὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν εὑρι-
σκόμενα
ὀλίγα πάνυ.
Go to Context


Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 31, section 4, line 7

ἰοῦσι δὲ ἀπὸ τῶν πηγῶν ἐν ἀριστερᾷ καὶ προελ-
θόντι
ὡς τεσσαράκοντα στάδια, ἔστι Μεσσηνίοις ὑπὸ
τῇ Ἰθώμῃ πόλις· περιέχεται δὲ οὐ τῇ Ἰθώμῃ μόνον
ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὸν Πάμισον τὰ τετραμμένα ὑπὸ τῆς
Εὔας· τὸ δὲ ὄνομα γενέσθαι τῷ ὄρει φασὶ Βακχικόν
τι ἐπίφθεγμα εὐοῖ Διονύσου πρῶτον ἐνταῦθα αὐτοῦ
τε εἰπόντος καὶ τῶν ὁμοῦ τῷ Διονύσῳ γυναικῶν.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 1, line 2

ἐκ δὲ Μεσσήνης ὑπὸ τοῦ Παμίσου τὸ στόμα ὁδὸς
μὲν σταδίων ἐστὶν ὀγδοήκοντα, ῥεῖ δὲ Πάμισος διά
τε ἀρουμένης καὶ καθαρὸς καὶ ἀναπλεῖται ναυσὶν ἐκ  
θαλάσσης ἐπὶ δέκα που σταδίους· ἀναθέουσι δὲ ἐς
αὐτὸν καὶ οἱ θαλάσσιοι τῶν ἰχθύων περὶ ὥραν μάλιστα
τοῦ ἦρος.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 2, line 2

             διάφοροι δὲ τὸ εἶδος μάλιστα ἰχθῦς ἀνα-
θέουσιν
ἐς τὸν Πάμισον ἅτε ἐς ὕδωρ καθαρὸν καὶ οὐ
κατὰ <τὰ> αὐτὰ τοῖς κατειλεγμένοις ποταμοῖς ἰλυῶδες·
οἱ κέφαλοι δέ, ἅτε ἰχθύων ὄντες τῶν πηλαίων, ποτα-
μῶν
φίλοι τῶν θολερωτέρων εἰσί.
Go to Context



Polybius Hist., Historiae
Book 16, chapter 16, section 4, line 1

                                           Λακεδαίμονος  
καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν παρὰ τὸν Ὁπλί-
την
προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς
στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελ-
λασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δ' ἐπὶ Θαλάμας
ἐπιβαλόντα κατὰ Φαρὰς παραγενέσθαι πρὸς τὸν
Πάμισον ποταμόν.
Go to Context



Polybius Hist., Historiae
Book 16, chapter 16, section 8, line 4

                                      τὸ δ' αὐτὸ καὶ
περὶ τοὺς κατὰ τὴν Λακεδαίμονα συμβέβηκεν· μὲν
γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν κεῖται
τῆς Σπάρτης ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς, τὰ δὲ
κατὰ Θαλάμας καὶ Φαρὰς καὶ Πάμισον ὡς πρὸς τὰς
χειμερινὰς δύσεις, ὅθεν οὐχ οἷον ἐπὶ τὴν Σελλασίαν,
ἀλλ' οὐδὲ τὸν Εὐρώταν δέον ἐστὶ διαβαίνειν τὸν
προτιθέμενον παρὰ Θαλάμας ποιεῖσθαι τὴν πορείαν
εἰς τὴν Μεσσηνίαν.
Go to Context
 Zeno Hist., Fragmenta
Fragment 3, line 68

                                          Ἐν φησιν
Ζήνων, ὁρμήσαντα τὸν Νάβιν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος,
καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν, παρὰ τὸν Ὁπλί-
την
προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς
στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελ-
λασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ Θαλάμας ἐπι-
βαλόντα
κατὰ Φαρὰς παραγενέσθαι πρὸς τὶν Πάμισον
ποταμόν.

Go to Context



Zeno Hist., Fragmenta
Fragment 3, line 85

      μὲν γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν
κεῖται τῆς Σπάρτης ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς·
τὰ δὲ κατὰ Θαλάμας καὶ Φαρὰς καὶ Πάμισον,
ὡς πρὸς τὰς χειμερινὰς δύσεις.
Go to Context



Constantinus VII Porphyrogenitus Imperator Hist., De virtutibus et vitiis
Volume 2, page 146, line 25

                         ἐν φησιν Ζήνων ὁρμήσαντα τὸν
Νάβιν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν
παρὰ τὸν Ὁπλίτην προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ
τῆς στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελλασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ Θαλάμας ἐπιβαλόντα κατὰ Φαρὰς
παραγενέσθαι πρὸς τὸν Πάμισον ποταμόν.
Go to Context



Constantinus VII Porphyrogenitus Imperator Hist., De virtutibus et vitiis
Volume 2, page 147, line 10

τὸ δ' αὐτὸ καὶ περὶ τοὺς κατὰ τὴν Λακεδαίμονα συμβέβηκεν·
μὲν γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν κεῖται τῆς Σπάρτης
ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς, τὰ δὲ κατὰ Θαλαμίας καὶ Φαρὰς
καὶ Πάμισον ὡς πρὸς τὰς χειμερινὰς δύσεις.
Go to Context
Theognostus Gramm., Canones sive De orthographia
Section 404, line 5

Τὰ διὰ τοῦ ισος ὑπὲρ δύο συλλαβὰς βαρύτονα κύριά τε
καὶ προσηγορικὰ διὰ τοῦ ι γράφονται· δηλονότι τῆς παρα-
ληγούσης
δι' ἑνὸς σ ἐκφερομένης· οἷον, Ἄρνισος ποταμός·
Κήφισος· Ἔλισος· Λάνισος· Νήρισος· Ἄρισος ποταμός·
Πάμισος· Λάρισος· Ῥίμισος ποταμὸς Σικελίας· Κρίμι-
σος
· Μόρμισος ποταμός· ἄϊσος· ὕβρισος· τὸ Ἀμισὸς τὸν
τόνον ἀμεῖψαν τὴν γραφὴν ἐφύλαξεν.

Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (partim sub auctore Macario Melisseno)
Page 270, line 6

                                                                                             Ἐκ
δὲ τοῦ ἔξω ζυγοῦ τὸ κάστρον Ζαρνάδας καὶ Γαστίτζα, τὸ ἀδιάσειστον Μελέ, Διράχιον
καὶ Πολιανούς, Γαρδίκια καὶ τὰ περὶ αὐτά, ἔτι δὲ χορηγήσας αὐτῷ καὶ τὰ ὅσα πολί-
σματα
καὶ φρούρια ἦν εἰς πάντα τὸν Μεσσηνιακὸν κόλπον, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ
Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 274, line 35

        Ἦσαν γὰρ ἐκτὸς πᾶσα Χερσόνησος τοῦ Ἑλλησπόντου, μεγάλη Αἶνος ἕως
τε καὶ Περιθεωρίου· τὰ δὲ ἐντὸς τῆς Πελοποννήσου ἐν μὲν τῷ Μεσσηνιακῷ κόλπῳ,
ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός, Ἀνδροῦσα, λέγω καὶ Καλαμά-
τα
, Μαντινία, Ἰαννίτζα, Πήδημα, Μάνη, Νησίν, Σπιτάλιν, Γρεμπενὶ καὶ Καράντζα καὶ
Ἀετός, Λωΐ, Νεόκαστρον, Ἀρχάγγελος, Σαυλάουρος, Ἰωάννινα, Ἰθώμη, Λιγούδιστα,
Φιλατρία, Πύλος καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους καὶ κορυφῆς, τοῦ τῆς Νίκης τοῦ Δή-
μου
λεγομένου, ἄχρι τοῦ πεδίου Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελλίρας καὶ Βος-
τίτζα
καὶ τὰ περὶ αὐτήν, καὶ σταλεὶς ἐγὼ ταῦτα παρέλαβον, τὰ ὅσα ἐκ τῶν ἔξωθεν
ὀλίγα πάνυ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν μὴ εὑρισκόμενα.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 278, line 25

                                        Τὰ δὲ ἐντὸς Πελοποννήσου ἐν τῷ Μελισσηνιακῷ
κόλπῳ, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός· Ἀνδροῦσα λέγω καὶ Κα-
λαμάτα
, Μαντίνια, Ἰανίτζα, Πήδημα καὶ Μάνη καὶ Νησὶ καὶ Σπιτάλιν καὶ Γρέμπενι
καὶ Καράντζα καὶ Ἀετὸς καὶ Ἐλωῒ καὶ Νεόκαστρον καὶ ἰθώμη νῦν λεγομένη Μες-
σήνη
καὶ Ἀρχάγγελος καὶ Σαβλάουρος καὶ Ἰωάννινα καὶ Λιγουδίστα καὶ Φιλατρία
καὶ Πύλος καὶ τὰ περὶ αὐτῶν καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους κορυφῆς τοῦ τῆς Νίκης
τοῦ Σίμου λεγομένου ἄχρι τῆς πεδιάδος Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελίρας
καὶ σταλεὶς ἐγὼ παρέλαβον αὐτά, τὰ ὅσα μὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν εὑρι-
σκόμενα
ὀλίγα πάνυ.
Go to Context

 Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 3, section 10, line 5

                                         Συβότας δὲ
Δωτάδα τῷ τε ποταμῷ κατεστήσατο τῷ Παμίσῳ κατὰ
ἔτος ἕκαστον θύειν τὸν βασιλεύοντα καὶ Εὐρύτῳ τῷ
Μελανέως ἐναγίζειν ἐν Οἰχαλίᾳ πρὸ τῆς τελετῆς τῶν
Μεγάλων θεῶν ἀγομένης ἔτι ἐν Ἀνδανίᾳ.

Go to Context

Euripides Trag., Fragmenta
Fragment 1083, line 11

  . . . . . . . . . . .
ἀρετὴν ἐχούσης μείζον' λόγῳ φράσαι
. . . . . . . . . . . .
Παμισὸν εἰς θάλασσαν ἐξορμώμενον
.

Go to Context



Herodotus Hist., Historiae
Book 7, section 129, line 11

                                   Ὥστε ὦν ποταμῶν ἐς αὐτὴν
καὶ ἄλλων συχνῶν ἐσβαλλόντων πέντε δὲ τῶν δοκίμων
μάλιστα τῶνδε, Πηνειοῦ καὶ Ἀπιδανοῦ καὶ Ὀνοχώνου καὶ
Ἐνιπέος καὶ Παμίσου, οἱ μέν νυν ἐς τὸ πεδίον τοῦτο συλ-
λεγόμενοι
ἐκ τῶν ὀρέων τῶν περικληιόντων τὴν Θεσσαλίην
ὀνομαζόμενοι δι' ἑνὸς αὐλῶνος καὶ τούτου στεινοῦ ἔκροον
ἔχουσι ἐς θάλασσαν, προσυμμίσγοντες τὸ ὕδωρ πάντες ἐς
τὠυτό· ἐπεὰν δὲ συμμιχθέωσι τάχιστα, ἐνθεῦτεν ἤδη
Πηνειὸς τῷ οὐνόματι κατακρατέων ἀνωνύμους τοὺς ἄλλους
εἶναι ποιέει.
Go to Context



Flavius Arrianus Hist., Phil., Alexandri anabasis
Book 5, chapter 3, section 3, line 4

        τὸν δὲ Καύκασον τὸ ὄρος ἐκ τοῦ Πόντου ἐς
τὰ πρὸς ἕω μέρη τῆς γῆς καὶ τὴν Παραπαμισαδῶν
χώραν ὡς ἐπὶ Ἰνδοὺς μετάγειν τῷ λόγῳ τοὺς Μακε-
δόνας
, Παραπάμισον ὄντα τὸ ὄρος αὐτοὺς καλοῦντας
Καύκασον τῆς Ἀλεξάνδρου ἕνεκα δόξης, ὡς ὑπὲρ τὸν
Καύκασον ἄρα ἐλθόντα Ἀλέξανδρον.
Go to Context



Flavius Arrianus Hist., Phil., Alexandri anabasis
Book 5, chapter 4, section 1, line 4

δὲ Ἰνδὸς ποταμὸς ὅτι μέγιστος ποταμῶν ἐστι
τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν τε καὶ τὴν Εὐρώπην, πλὴν
Γάγγου, καὶ τούτου Ἰνδοῦ ποταμοῦ, καὶ ὅτι αἱ πηγαί
εἰσιν αὐτῷ ἐπὶ τάδε τοῦ ὄρους τοῦ Παραπαμίσου
Καυκάσου, καὶ ὅτι ἐκδίδωσιν ἐς τὴν μεγάλην θάλασσαν
τὴν κατὰ Ἰνδοὺς ὡς ἐπὶ νότον ἄνεμον, καὶ ὅτι
δίστομός ἐστιν Ἰνδὸς καὶ αἱ ἐκβολαὶ αὐτοῦ ἀμφότεραι
τεναγώδεις, καθάπερ αἱ πέντε τοῦ Ἴστρου, καὶ ὅτι
Δέλτα ποιεῖ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ Ἰνδῶν γῇ τῷ Αἰγυπτίῳ
Δέλτα παραπλήσιον καὶ τοῦτο Πάταλα καλεῖται τῇ
Ἰνδῶν φωνῇ, ταῦτα μὲν ὑπὲρ τοῦ Ἰνδοῦ τὰ μάλιστα
οὐκ ἀμφίλογα καὶ ἐμοὶ ἀναγεγράφθω.
Go to Context









Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 212, line 34

                 πολλοὶ δὲ καὶ ὀξύνουσι καὶ διὰ τοῦ <μ> γράφουσι Παρ-
παμισόν.

Go to Context



Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 212, line 34

          Στράβων δὲ (p. 723) Παροπαμισόν γράφει πεντεσυλλάβως.
Go to Context



Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 213, line 10

          τὸ δὲ <Ἄρνισος> Ἄρνισα, <Λάρισος> Λάρισα ἀπὸ θηλυκῶν,
ὡσαύτως καὶ <Μήρισος, Μάρισος> ποταμός, <Πάμισος, Κρίμισος>
ποταμὸς Σικελίας, <Μόρμισος> ποταμός, <Νάϊσος, ὕρισος> βαρύ-
νονται.

Go to Context



Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., Περὶ ὀρθογραφίας
Part+volume 3,2, page 449, line 16

Τὰ εἰς <ισος> ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὀξύτονα καὶ βαρύτονα διὰ τοῦ <ι>
γράφεται, Κηφισός, Ἰλισός, Κεδρισός, Ἀμισός, Ἀμνισός, Ἄρνισος, Λά-
ρισος
, Μήρισος, Μάρισος, Πάμισος, Κρίμισος, Μόρμισος, Νάϊσος, ὕρισος.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 6, chapter 2, section 1, line 61

                                                     Ἀρτε-
μίδωρος
δ' ἀπὸ τοῦ Παχύνου φήσας ἐπὶ Ταίναρον
εἶναι τετρακισχιλίους καὶ ἑξακοσίους, ἀπὸ δ' Ἀλφειοῦ
ἐπὶ Παμισὸν χιλίους ἑκατὸν τριάκοντα, παρασχεῖν ἂν
δοκεῖ μοι λόγον μὴ οὐχ ὁμολογούμενα λέγῃ τῷ φή-
σαντι
τετρακισχιλίους εἶναι τοὺς ἐπὶ τὸν Ἀλφειὸν ἀπὸ
τοῦ Παχύνου.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 3, section 1, line 14

                                                    οὐ διὰ
τῆς πόλεως δὲ οὐδὲ παρ' αὐτὴν ῥεῖ Ἀλφειός, ἀλλὰ
παρ' αὐτὴν μὲν ἕτερος, ὃν οἱ μὲν Παμισὸν οἱ δὲ Ἄμα-
θον
καλοῦσιν, ἀφ' οὗ καὶ Πύλος Ἠμαθόεις εἰρῆσθαι
οὗτος δοκεῖ, διὰ δὲ τῆς χώρας τῆς Πυλίας Ἀλφειός.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 3, section 7, line 4

Μεταξὺ δὲ τοῦ Πηνειοῦ καὶ τῆς Σελλήεντος ἐμ-
βολῆς
Πύλος ᾠκεῖτο κατὰ τὸ Σκόλλιον, οὐχ τοῦ
Νέστορος πόλις, ἀλλ' ἑτέρα τις, πρὸς τὸν Ἀλφειὸν
οὐδέν ἐστι κοινώνημα, οὐδὲ πρὸς τὸν Παμισόν, εἴτε
Ἄμαθον χρὴ καλεῖν.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 3, section 14, line 9

Κατὰ ταῦτα δέ πως τὰ ἱερὰ ὑπέρκειται τῆς θα-
λάττης
ἐν τριάκοντα μικρῷ πλείοσι σταδίοις Τρι-
φυλιακὸς
Πύλος [ὁ] καὶ Λεπρεατικός, ὃν καλεῖ ποιη-
τὴς
ἠμαθόεντα καὶ παραδίδωσι τοῦ Νέστορος πατρίδα,
ὡς ἄν τις ἐκ τῶν ἐπῶν τεκμαίροιτο· εἴτε τοῦ παραρ-
ρέοντος
ποταμοῦ πρὸς ἄρκτον Ἀμάθου καλουμένου
πρότερον, ὃς νῦν * Μάμαος καὶ Ἀρκαδικὸς καλεῖται,
ὥστ' ἐντεῦθεν ἠμαθόεντα κεκλῆσθαι· εἴτε τούτου μὲν
Παμισο καλουμένου ὁμωνύμως τοῖς ἐν τῇ Μεσσηνίᾳ
δυσί, τῆς δὲ πόλεως ἄδηλον ἐχούσης τὴν ἐτυμολογίαν
τοῦ ἐπιθέτου· καὶ γὰρ τὸ ἀμαθώδη τὸν ποταμὸν τὴν
χώραν εἶναι ψεῦδός φασι.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 3, section 29, line 42

                         τὸ δ' ὅλον, τῆς Μεσσηνίας ὑπὸ
Μενελάῳ τεταγμένης, ὑφ' καὶ Λακωνικὴ ἐτέτακτο
(ὡς δῆλον ἔσται καὶ ἐκ τῶν ὕστερον), καὶ τοῦ μὲν Πα-
μισο
ῥέοντος διὰ ταύτης καὶ τοῦ Νέδωνος, Ἀλφειοῦ
δ' οὐδαμῶςὅς τ' εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης,” ἧς
ἐπῆρχεν Νέστωρ, τίς ἂν γένοιτο πιθανὸς λόγος εἰς
τὴν ἀλλοτρίαν ἀρχὴν ἐκβιβάζων τὸν ἄνδρα, ἀφαιρού-
μενος
δὲ τὰς συγκαταλεγείσας αὐτῷ πόλεις * πάνθ'
ὑπ' ἐκείνῳ ποιῶν;
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 4, section 6, line 2

Πλησίον δὲ τῆς Κορώνης κατὰ μέσον πως τὸν
κόλπον Παμισὸς ποταμὸς ἐκβάλλει, ταύτην μὲν ἐν
δεξιᾷ ἔχων καὶ τὰς ἑξῆς· ὧν εἰσιν ἔσχαται πρὸς δύσιν
Πύλος καὶ Κυπαρισσία, μέση δὲ τούτων Ἔρανα, ἣν οὐκ
εὖ τινες Ἀρήνην .
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 4, section 6, line 11

                       ἔστι δὲ καὶ ἄλλος Παμισὸς χα-
ραδρώδης
μικρὸς περὶ Λεῦκτρον ῥέων τὸ Λακωνικόν,
περὶ οὗ κρίσιν ἔσχον Μεσσήνιοι πρὸς Λακεδαιμονίους
ἐπὶ Φιλίππου· τὸν δὲ Παμισόν, ὃν Ἄμαθόν τινες ὠνό-
μασαν
, προειρήκαμεν.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 5, section 6, line 15

                            τὴν δὲ Λακωνικὴν καὶ τὴν
Μεσσηνίαν ὁρίζειν αὐτοῦ φήσαντοςΠαμισὸν εἰς θά-
“λασσαν
ἐξορμώμενον,” οὐ συγχωρητέον, ὃς διὰ μέσης
ῥεῖ τῆς Μεσσηνίας, οὐδαμοῦ τῆς νῦν Λακωνικῆς ἁ-
πτόμενος.

Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 8, chapter 5, section 6, line 24

         εἴτε γὰρ τὴν νῦν Ἠλείαν βούλεται λέγειν, ἥτις
[ὁμο]ρεῖ τῇ Μεσσηνίᾳ, ταύτης οὐ προσάπτεται Πα-
μι[σό
ς]
, ὥσπερ γε [οὐδὲ] τῆς Λακωνικῆς· εἴρηται γὰρ  
ὅτι διὰ μέ[σης ῥ]εῖ τῆς Μεσσηνίας· εἴτε τὴν παλαιὰν
τὴν κοίλην [καλουμέ]νην, πολὺ μᾶλλον ἐκπίπτει τῆς
ἀληθείας· διαβάν[τι γὰρ τ]ὸν Παμισὸν ἔστι πολλὴ τῆς
Μεσσηνίας, εἶθ' τῶν .
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 11, chapter 8, section 1, line 19

              τὰ δ' ὄρη Μακεδόνες μὲν ἅπαντα τὰ
ἐφεξῆς ἀπὸ Ἀρίων Καύκασον ἐκάλεσαν, παρὰ δὲ τοῖς
βαρβάροις * τά τε ἄκρα καὶ τοῦ Παροπαμίσου τὰ προς-
βόρεια
καὶ τὰ Ἠμωδὰ καὶ τὸ Ἴμαον καὶ ἄλλα τοιαῦτα
ὀνόματα ἑκάστοις μέρεσιν ἐπέκειτο.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 15, chapter 1, section 11, line 4

Τὴν Ἰνδικὴν περιώρικεν ἀπὸ μὲν τῶν ἄρκτων
τοῦ Ταύρου τὰ ἔσχατα ἀπὸ τῆς Ἀριανῆς μέχρι τῆς
ἑῴας θαλάττης, ἅπερ οἱ ἐπιχώριοι κατὰ μέρος Παρο-
πάμισόν
τε καὶ Ἠμωδὸν καὶ Ἴμαον καὶ ἄλλα ὀνομάζου-
σι
, Μακεδόνες δὲ Καύκασον· ἀπὸ δὲ τῆς ἑσπέρας
Ἰνδὸς ποταμός· τὸ δὲ νότιον καὶ τὸ προσεῷον πλευ-
ρόν
, πολὺ μείζω τῶν ἑτέρων ὄντα, προπέπτωκεν εἰς
τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος, καὶ γίνεται ῥομβοειδὲς τὸ τῆς
χώρας σχῆμα τῶν μειζόνων πλευρῶν ἑκατέρου πλεο-
νεκτοῦντος
παρὰ τὸ ἀπεναντίον πλευρὸν καὶ τρισχι-
λίοις
σταδίοις, ὅσων ἐστὶ τὸ κοινὸν ἄκρον τῆς τε ἑωθι-
νῆς
παραλίας καὶ τῆς μεσημβρινῆς, ἔξω προπεπτωκὸς
ἐξ ἴσης ἐφ' ἑκάτερον παρὰ τὴν ἄλλην ᾐόνα.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 15, chapter 1, section 26, line 19

                       ἧκε μὲν οὖν τῆς Ἰνδικῆς πλησίον
δι' Ἀριανῶν, ἀφεὶς δ' αὐτὴν ἐν δεξιᾷ ὑπερέβη τὸν
Παροπάμισον εἰς τὰ προσάρκτια μέρη καὶ τὴν Βακτρι-
ανήν
· καταστρεψάμενος δὲ τἀκεῖ πάντα ὅσα ἦν ὑπὸ
Πέρσαις καὶ ἔτι πλείω, τότ' ἤδη καὶ τῆς Ἰνδικῆς ὠρέ-
χθη
, λεγόντων μὲν περὶ αὐτῆς πολλῶν οὐ σαφῶς δέ.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 15, chapter 2, section 8, line 15

ὁρίζεσθαι μὲν γάρ φησι τὴν Ἀριανὴν ἐκ μὲν τῶν πρὸς
ἕω τῷ Ἰνδῷ, πρὸς νότον δὲ τῇ μεγάλῃ θαλάττῃ, πρὸς
ἄρκτον δὲ τῷ Παροπαμισῷ καὶ τοῖς ἑξῆς ὄρεσι μέχρι
Κασπίων πυλῶν, τὰ δὲ πρὸς ἑσπέραν τοῖς αὐτοῖς ὅροις
οἷς μὲν Παρθυηνὴ πρὸς Μηδίαν δὲ Καρμανία
πρὸς τὴν Παραιτακηνὴν καὶ Περσίδα διώρισται· πλά-
τος
δὲ τῆς χώρας τὸ τοῦ Ἰνδοῦ μῆκος τὸ ἀπὸ τοῦ Πα-
ροπαμισο
μέχρι τῶν ἐκβολῶν μύριοι καὶ δισχίλιοι
στάδιοι (οἱ δὲ τρισχιλίους φασί)· μῆκος δὲ ἀπὸ Κα-
σπίων
πυλῶν, ὡς ἐν τοῖς Ἀσιατικοῖς σταθμοῖς ἀναγέ-
γραπται
, διττόν.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 15, chapter 2, section 9, line 2

δὲ τάξις τῶν ἐθνῶν τοιαύτη· παρὰ μὲν τὸν Ἰν-
δὸν
οἱ Παροπαμισάδαι, ὧν ὑπέρκειται Παροπαμισὸς
ὄρος, εἶτ' Ἀραχωτοὶ πρὸς νότον, εἶτ' ἐφεξῆς πρὸς νότον
Γεδρωσηνοὶ σὺν τοῖς ἄλλοις τοῖς τὴν παραλίαν ἔχου-
σιν
· ἅπασι δὲ παρὰ τὰ πλάτη τῶν χωρίων παράκειται
Ἰνδός.
Go to Context



Strabo Geogr., Geographica
Book 15, chapter 2, section 10, line 20

                  ἔστι δὲ τὰ μεσημβρινὰ μὲν τοῦ ὄρους
τοῦ Παροπαμισο Ἰνδικά τε καὶ Ἀριανά· τὰ δὲ προς-
άρκτια
τὰ μὲν πρὸς ἑσπέραν Βάκτρια .
Go to Context



Claudius Ptolemaeus Math., Geographia (lib. 1-3)
Book 3, chapter 14, section 31, line 14

Σέλα ποταμοῦ ἐκβολαί μηʹ 𐅵ʹʹ λεʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ
Πύλος μηʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ λεʹ 𐅵ʹʹ
Κορυφάσιον ἄκρα μηʹ 𐅵ʹʹ λεʹ γʹʹ ιβʹʹ
Μοθώνη μηʹ 𐅵ʹʹιβʹʹ λεʹ γʹʹ
Κολώνη μηʹ 𐅵ʹʹδʹʹ λεʹ δʹʹ
Ἀκρίτας ἄκρα μηʹ 𐅵ʹʹδʹʹ λεʹ
ἐν δὲ τῷ Μεσσηνιακῷ κόλπῳ
Ἀσίνη μηʹ 𐅵ʹʹγʹʹ λεʹ
Κορώνη μθʹ λεʹ ιβʹ  
Μεσσήνη μθʹ δʹʹ λεʹ δʹʹ
Παμίσου ποτ.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 31, section 4, line 2

                     ἰόντι δὲ ἐκ Θουρίας ὡς ἐπὶ Ἀρ-
καδίας
εἰσὶν αἱ πηγαὶ τοῦ Παμίσου· καὶ ἐπ' αὐταῖς
παισὶ μικροῖς ἀκέσματα γίνεται.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 31, section 4, line 7

ἰοῦσι δὲ ἀπὸ τῶν πηγῶν ἐν ἀριστερᾷ καὶ προελ-
θόντι
ὡς τεσσαράκοντα στάδια, ἔστι Μεσσηνίοις ὑπὸ
τῇ Ἰθώμῃ πόλις· περιέχεται δὲ οὐ τῇ Ἰθώμῃ μόνον
ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὸν Πάμισον τὰ τετραμμένα ὑπὸ τῆς
Εὔας· τὸ δὲ ὄνομα γενέσθαι τῷ ὄρει φασὶ Βακχικόν
τι ἐπίφθεγμα εὐοῖ Διονύσου πρῶτον ἐνταῦθα αὐτοῦ
τε εἰπόντος καὶ τῶν ὁμοῦ τῷ Διονύσῳ γυναικῶν.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 1, line 1

ἐκ δὲ Μεσσήνης ὑπὸ τοῦ Παμίσου τὸ στόμα ὁδὸς
μὲν σταδίων ἐστὶν ὀγδοήκοντα, ῥεῖ δὲ Πάμισος διά
τε ἀρουμένης καὶ καθαρὸς καὶ ἀναπλεῖται ναυσὶν ἐκ  
θαλάσσης ἐπὶ δέκα που σταδίους· ἀναθέουσι δὲ ἐς
αὐτὸν καὶ οἱ θαλάσσιοι τῶν ἰχθύων περὶ ὥραν μάλιστα
τοῦ ἦρος.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 2, line 2

             διάφοροι δὲ τὸ εἶδος μάλιστα ἰχθῦς ἀνα-
θέουσιν
ἐς τὸν Πάμισον ἅτε ἐς ὕδωρ καθαρὸν καὶ οὐ
κατὰ <τὰ> αὐτὰ τοῖς κατειλεγμένοις ποταμοῖς ἰλυῶδες·
οἱ κέφαλοι δέ, ἅτε ἰχθύων ὄντες τῶν πηλαίων, ποτα-
μῶν
φίλοι τῶν θολερωτέρων εἰσί.
Go to Context



Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 4, chapter 34, section 4, line 1

Κορώνη δέ ἐστι πόλις ἐν δεξιᾷ τοῦ Παμίσου πρὸς
θαλάσσῃ τε καὶ ὑπὸ τῷ ὄρει τῇ Μαθίᾳ.
Go to Context



Julius Pollux Gramm., Onomasticon
Book 6, section 148, line 6

                                                           Ἀλφειός
Παμισός Ἀχελῷος Ὠκεανός, Νεῖλος.
Go to Context



Polybius Hist., Historiae
Book 16, chapter 16, section 4, line 1

                                           Λακεδαίμονος  
καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν παρὰ τὸν Ὁπλί-
την
προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς
στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελ-
λασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δ' ἐπὶ Θαλάμας
ἐπιβαλόντα κατὰ Φαρὰς παραγενέσθαι πρὸς τὸν
Πάμισον ποταμόν.
Go to Context



Polybius Hist., Historiae
Book 16, chapter 16, section 8, line 4

                                      τὸ δ' αὐτὸ καὶ
περὶ τοὺς κατὰ τὴν Λακεδαίμονα συμβέβηκεν· μὲν
γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν κεῖται
τῆς Σπάρτης ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς, τὰ δὲ
κατὰ Θαλάμας καὶ Φαρὰς καὶ Πάμισον ὡς πρὸς τὰς
χειμερινὰς δύσεις, ὅθεν οὐχ οἷον ἐπὶ τὴν Σελλασίαν,
ἀλλ' οὐδὲ τὸν Εὐρώταν δέον ἐστὶ διαβαίνειν τὸν
προτιθέμενον παρὰ Θαλάμας ποιεῖσθαι τὴν πορείαν
εἰς τὴν Μεσσηνίαν.
Go to Context



Megasthenes Hist., Fragmenta
Fragment 3, line 4

Strabo XV: Τὴν Ἰνδικὴν περιώρικεν ἀπὸ
μὲν τῶν ἄρκτων τοῦ Ταύρου τὰ ἔσχατα· ἀπὸ δὲ τῆς
Ἀριανῆς μέχρι τῆς ἑῴας θαλάττης, ἅπερ οἱ ἐπιχώριοι
κατὰ μέρος Παροπάμισόν τε καὶ Ἠμωδὸν καὶ Ἴμαον
καὶ ἄλλα ὀνομάζουσι, Μακεδόνες δὲ Καύκασον· ἀπὸ
τῆς ἑσπέρας Ἰνδὸς ποταμός· τὸ δὲ νότιον καὶ τὸ προς-
εῷον
πλευρὸν πολὺ μείζω τῶν ἑτέρων ὄντα προπέπτω-
κεν
εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος, καὶ γίνεται ῥομβοειδὲς
τὸ τῆς χώρας σχῆμα, τῶν μειζόνων πλευρῶν ἑκατέρου
πλεονεκτοῦντος παρὰ τὸ ἀπεναντίον πλευρὸν τρισχιλίοις
σταδίοις, ὅσον ἐστὶ τὸ κοινὸν ἄκρον τῆς τε ἑωθινῆς
παραλίας καὶ τῆς μεσημβρινῆς, ἔξω προπεπτωκὸς ἐξ
ἴσης ἐφ' ἑκάτερον παρὰ τὴν ἄλλην ἠϊόνα.
Go to Context

Zeno Hist., Fragmenta
Fragment 3, line 68

                                          Ἐν φησιν
Ζήνων, ὁρμήσαντα τὸν Νάβιν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος,
καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν, παρὰ τὸν Ὁπλί-
την
προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς
στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελ-
λασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ Θαλάμας ἐπι-
βαλόντα
κατὰ Φαρὰς παραγενέσθαι πρὸς τὶν Πάμισον
ποταμόν.
Go to Context



Zeno Hist., Fragmenta
Fragment 3, line 85

      μὲν γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν
κεῖται τῆς Σπάρτης ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς·
τὰ δὲ κατὰ Θαλάμας καὶ Φαρὰς καὶ Πάμισον,
ὡς πρὸς τὰς χειμερινὰς δύσεις.
Go to Context



Constantinus VII Porphyrogenitus Imperator Hist., De virtutibus et vitiis
Volume 2, page 146, line 25

                         ἐν φησιν Ζήνων ὁρμήσαντα τὸν
Νάβιν ἐκ τῆς Λακεδαίμονος καὶ διαβάντα τὸν Εὐρώταν ποταμὸν
παρὰ τὸν Ὁπλίτην προσαγορευόμενον πορεύεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ
τῆς στενῆς παρὰ τὸ Πολιάσιον, ἕως ἐπὶ τοὺς κατὰ Σελλασίαν
ἀφίκετο τόπους· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ Θαλάμας ἐπιβαλόντα κατὰ Φαρὰς
παραγενέσθαι πρὸς τὸν Πάμισον ποταμόν.
Go to Context



Constantinus VII Porphyrogenitus Imperator Hist., De virtutibus et vitiis
Volume 2, page 147, line 10

τὸ δ' αὐτὸ καὶ περὶ τοὺς κατὰ τὴν Λακεδαίμονα συμβέβηκεν·
μὲν γὰρ Εὐρώτας καὶ τὰ περὶ τὴν Σελλασίαν κεῖται τῆς Σπάρτης
ὡς πρὸς τὰς θερινὰς ἀνατολάς, τὰ δὲ κατὰ Θαλαμίας καὶ Φαρὰς
καὶ Πάμισον ὡς πρὸς τὰς χειμερινὰς δύσεις.
Go to Context







Theognostus Gramm., Canones sive De orthographia
Section 404, line 5

Τὰ διὰ τοῦ ισος ὑπὲρ δύο συλλαβὰς βαρύτονα κύριά τε
καὶ προσηγορικὰ διὰ τοῦ ι γράφονται· δηλονότι τῆς παρα-
ληγούσης
δι' ἑνὸς σ ἐκφερομένης· οἷον, Ἄρνισος ποταμός·
Κήφισος· Ἔλισος· Λάνισος· Νήρισος· Ἄρισος ποταμός·
Πάμισος· Λάρισος· Ῥίμισος ποταμὸς Σικελίας· Κρίμι-
σος
· Μόρμισος ποταμός· ἄϊσος· ὕβρισος· τὸ Ἀμισὸς τὸν
τόνον ἀμεῖψαν τὴν γραφὴν ἐφύλαξεν.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (partim sub auctore Macario Melisseno)
Page 270, line 6

                                                                                             Ἐκ
δὲ τοῦ ἔξω ζυγοῦ τὸ κάστρον Ζαρνάδας καὶ Γαστίτζα, τὸ ἀδιάσειστον Μελέ, Διράχιον
καὶ Πολιανούς, Γαρδίκια καὶ τὰ περὶ αὐτά, ἔτι δὲ χορηγήσας αὐτῷ καὶ τὰ ὅσα πολί-
σματα
καὶ φρούρια ἦν εἰς πάντα τὸν Μεσσηνιακὸν κόλπον, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ
Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 274, line 35

        Ἦσαν γὰρ ἐκτὸς πᾶσα Χερσόνησος τοῦ Ἑλλησπόντου, μεγάλη Αἶνος ἕως
τε καὶ Περιθεωρίου· τὰ δὲ ἐντὸς τῆς Πελοποννήσου ἐν μὲν τῷ Μεσσηνιακῷ κόλπῳ,
ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός, Ἀνδροῦσα, λέγω καὶ Καλαμά-
τα
, Μαντινία, Ἰαννίτζα, Πήδημα, Μάνη, Νησίν, Σπιτάλιν, Γρεμπενὶ καὶ Καράντζα καὶ
Ἀετός, Λωΐ, Νεόκαστρον, Ἀρχάγγελος, Σαυλάουρος, Ἰωάννινα, Ἰθώμη, Λιγούδιστα,
Φιλατρία, Πύλος καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους καὶ κορυφῆς, τοῦ τῆς Νίκης τοῦ Δή-
μου
λεγομένου, ἄχρι τοῦ πεδίου Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελλίρας καὶ Βος-
τίτζα
καὶ τὰ περὶ αὐτήν, καὶ σταλεὶς ἐγὼ ταῦτα παρέλαβον, τὰ ὅσα ἐκ τῶν ἔξωθεν
ὀλίγα πάνυ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν μὴ εὑρισκόμενα.
Go to Context



Pseudo-Sphrantzes Hist., Chronicon sive Maius (additamenta Macarii Melisseni + lectiones variae)
Page 278, line 25

                                        Τὰ δὲ ἐντὸς Πελοποννήσου ἐν τῷ Μελισσηνιακῷ
κόλπῳ, ἔνθα ῥέει διὰ μέσου καὶ Πάμισος ἐκεῖνος ποταμός· Ἀνδροῦσα λέγω καὶ Κα-
λαμάτα
, Μαντίνια, Ἰανίτζα, Πήδημα καὶ Μάνη καὶ Νησὶ καὶ Σπιτάλιν καὶ Γρέμπενι
καὶ Καράντζα καὶ Ἀετὸς καὶ Ἐλωῒ καὶ Νεόκαστρον καὶ ἰθώμη νῦν λεγομένη Μες-
σήνη
καὶ Ἀρχάγγελος καὶ Σαβλάουρος καὶ Ἰωάννινα καὶ Λιγουδίστα καὶ Φιλατρία
καὶ Πύλος καὶ τὰ περὶ αὐτῶν καὶ τὰ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ ὄρους κορυφῆς τοῦ τῆς Νίκης
τοῦ Σίμου λεγομένου ἄχρι τῆς πεδιάδος Στενικλάρου καὶ τοῦ ῥεύματος τῆς Βελίρας
καὶ σταλεὶς ἐγὼ παρέλαβον αὐτά, τὰ ὅσα μὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ἀγαρηνῶν εὑρι-
σκόμενα
ὀλίγα πάνυ.
Go to Context



Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarium in Dionysii periegetae orbis descriptionem
Section 737, line 4

Ὅτι Παρνησοῦ τινος ὄρους Βακτρίου ἐνταῦθα
Διονύσιος μέμνηται· καὶ ζητητέον εἴτε οὕτω γρα-
πτέον
αὐτὸ, ὁμωνύμως τῷ Εὐρωπαίῳ Παρνασῷ, εἴτε
καὶ Παρπαμισὸν ὀνομαστέον αὐτό· οὕτω γὰρ πολλὰ
τῶν ἀντιγράφων ἔχουσι.
Go to Context



Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarium in Dionysii periegetae orbis descriptionem
Section 737, line 6

                            Μεμνήσεται δέ που καὶ
Περιηγητὴς ὄρους Παρπαμισοῦ.
Go to Context



Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarium in Dionysii periegetae orbis descriptionem
Section 1097, line 4

                                   Πολλοὶ δὲ καὶ ὀξύνουσι,
καὶ διὰ τοῦ μ γράφουσι Παρπαμισόν.
Go to Context



Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarium in Dionysii periegetae orbis descriptionem
Section 1097, line 5

                                          δὲ Γεωγράφος  
Παροπαμισόν γράφει πεντασυλλάβως, καὶ τοὺς ἐκεῖ
Παροπαμισάδας καλεῖ.
Go to Context





Hesychius Lexicogr., Lexicon (ΠΩ)
Alphabetic letter pi, entry 267, line 1

                                                                                εἴρηκε
 δὲ ἀπὸ τοῦ ἀλεύρου·
   ἐπὶ δ' ἄλφιτα λευκὰ[νειν] παλύνειν
 πάσσει(ν)  
<παμβῶτις τύχηἐλπὶς παντοτρόφος
<Παμισόςποταμός
<παμμάκαρκατὰ πάντα μακαριστός
<παμμέγεθεςλίαν μέγα
<παμμελέσινἐνμελέσι.
Go to Context